-
Rustig opstaan als behoefte, niet als excuus
Pff… ik zie er toch wel tegenop hoor. Om op een nieuwe werkplek te vertellen dat ik niet voor 12 uur begin. Welke verklaring geef ik dan? Ik ben zielig en heb een onbegrepen slaapstoornis waar ik niets aan kan doen? Oef. Toen Bram (mijn psycholoog) dit eens bevestigde, raakte me dat echt diep. Dus…
-
Een plek waar veiligheid en blijheid elkaar kruisen
Het voelt zo fijn als ik kan denken aan iemand in mijn omgeving waarmee even alles goed voelt. Niet per se perfect. Maar als er even niets is waar ik actief iets mee hoef. De ander niet actief op afstand hoef te houden. Of juist vast te houden. Niet hoef te schreeuwen dat ik besta.…
-
Bang zijn dat ik mijn drive kwijt ben
Bleh, mijn angst is weer hoger en mijn drive om te schrijven lager. Gelukkig weet ik dat dit tijdelijk is, dat mijn motivatie weer zal gaan groeien. Hmm, blijft een stom idee dat ik er nu echt niets aan kan doen. Vaak heb ik toch het idee dat ik het eigenlijk zou kunnen als ik…
-
Gevoel kun je niet forceren
Na de sessie viel ineens het kwartje: gevoel forceren is als slaap forceren. Allebei zijn het vormen van ontspanning. Je kunt ze uitnodigen, maar je kunt ze niet afdwingen. Ik had van mezelf verwacht dat ik op een bepaald moment iets moest voelen. Alsof kwetsbaarheid zich netjes aan een afspraak houdt. Alsof verdriet, boosheid of…
