-
Dissociatie is zoiets geks
Dissociatie is zoiets geks. Je bent nog wel jezelf, maar toch is alles anders. Één deel van mij blijft altijd helder, observerend. Daarmee observeer ik haarscherp dat een ander deel van mij totaal overweldigd is. Door een teveel aan prikkels. Of vaak ook door een specifieke trigger, die ik gelukkig al steeds beter leer herkennen.…
-
Psychische klachten zonder diagnose: wat als geen label echt past?
Geen label dat echt past Wat als je last hebt van psychische problemen, maar niet echt een diagnose hebt? Dat is ook wat mij overkwam. Je krijgt op een gegeven moment wel ergens een DSM-labeltje. Iets met angst, of met depressie, of met dissociatie. Maar niet een echt duidelijk label waarvan je denkt: hé, ja,…
-
Kwetsbaarheidskater
Al redelijk vroeg wakker met dat bekende exposure-gevoel. Of eigenlijk: kwetsbaarheidskater. Omdat ik gisteren twee mails heb verstuurd. En natuurlijk ook dingen had gepubliceerd op mijn blogs en zo. Dat is echt een intens gevoel. Niet prettig. Alsof mijn systeem wakker wordt en denkt: wat heb jij nou weer gedaan? Alsof alles wat ik gisteren…
-
Het fijne aan ziek zijn
Vandaag even niet Het enige fijne aan ziek zijn vind ik dat ik nu niet met Simon hoef af te spreken. Dat klinkt misschien hard. En misschien is het dat ook wel een beetje. Meestal was het best gezellig. We konden praten, naar buiten, iets drinken, een beetje rondhangen. Er waren genoeg momenten waarop ik…
-
Licht naar huis lopen
Geen Simon aan me geplakt Deze open middag gaf me een fijne boost. Heerlijk om zo licht naar huis te lopen. Geen Simon aan me geplakt. Geen extra zwaarte naast me. Geen subtiele verwachting waar ik me toe moest verhouden. Gewoon ik. Mensen gesproken. Ontspannen genetwerkt. Even deel zijn van iets zonder dat het meteen…
-
Een andere versie van mijzelf
Sinds de sessie waarin het trauma opkwam, voel ik me anders. Nog steeds mijzelf, maar duidelijk een andere versie van mezelf. Een versie die ik al lang niet meer had ontmoet. Deze staat van zijn Dit is ook oké. Deze staat van zijn. Maar toch mis ik de Zara die ik was voor deze week.…
-
Angst voor afhankelijkheid: als jouw woorden mij helpen
De mist trekt langzaam weg, angst voor afhankelijkheid blijft Na het telefoongesprek voel ik me gelukkig alweer een stuk beter. Alsof de mist in mijn hoofd langzaam wegtrekt. Dat is fijn. Natuurlijk is dat fijn. Ik wilde me ook beter voelen. Ik wilde niet blijven hangen in die waas, die spanning, die vermoeidheid die mijn…
-
Gekidnapt in mijn eigen hoofd (Nasleep therapiesessie)
Ik wil gewoon dat alles weer normaal is Ik haat je. Niet een beetje. Niet netjes. Niet genuanceerd. Ik haat je omdat je vriendelijk kunt zijn en tegelijk afstandelijk. Omdat je iets in mij kunt openen en daarna gewoon doorgaat met je dag. Omdat jij misschien allang weer met iets anders bezig bent, terwijl mijn…
-
Mijn grootste trauma is dat niemand mij opving
Niet de val zelf Mijn grootste trauma is niet dat Marcel van de trap viel. Mijn grootste trauma is dat er daarna niemand echt voor me was. Dat niemand mij opving. Dat klinkt misschien vreemd. Alsof het ene erg genoeg zou moeten zijn. Alsof het verlies zelf het hele verhaal zou moeten verklaren. Maar zo…
-
Een rondje lopen om te kijken of ik nog besta
Naar buiten Totaal geen zin. Maar ik ga toch een ultrakort rondje lopen buiten. Gewoon om te zien hoe het gaat. Niet omdat ik denk dat het alles oplost. Niet omdat ik ineens zin heb om gezond en verstandig te doen. Maar omdat ik ergens weet dat binnen blijven liggen me ook niet verder helpt.…
-
Acceptatie en emotionele integratie
Soms denk je dat acceptatie betekent dat je ergens één helder standpunt over inneemt. Ik kan dit niet.Ik wil dit niet.Dit past niet bij mij.Dit is mijn grens. Maar vaak verloopt acceptatie veel gelaagder. Je komt niet in één keer uit bij rust. Je beweegt door verschillende lagen heen. Soms via kwetsbaarheid, soms via kracht,…
-
Vergeet niet hoe groot je kleine stappen waren
Soms kijk ik alweer over mijn eigen stappen heen. Alsof het vanzelfsprekend is dat ik mijn ideeën opschrijf. Dat ik theorieën uitschrijf. Dat ik mijn werk aan anderen laat lezen. Dat ik een website heb. Dat ik dingen durf te delen die eerst alleen in mijn hoofd bestonden. Maar zo vanzelfsprekend was dat helemaal niet.…
